Het regent, het regent en ik word helemaal nat!

Het is herfst. ’s Ochtends is het kouder, ’s avonds is het eerder donker (en dan in de ochtend natuurlijk langer donker) en het regent regelmatig als ik op de fiets zit. Ik werd daar altijd best soort van chagrijnig van. Het geeft zo’n gedoe, die regen: kleren nat, kinderen nat, een hoop was erbij én muffe schoenen.

 

Niet fijn dus, de herfst met al die regen. Totdat ik bezig was met een cursus mindfulness. Zoals ik al wel eens eerder heb geschreven, is mindfulness een aandachtstraining. Het helpt je niet-oordelend opmerkzaam te zijn naar wat er zich voordoet. Met name dat niet-oordelen is een belangrijk element. Want eigenlijk zijn we normaal gesproken voortdurend bezig met oordelen en evalueren: iets gaat goed, eten is lekker, het weer is vies, ga zo maar door.

 

Vroeger vond ik fietsen door de regen dus best vies, vervelend en ellendig. Wegduiken in een (meestal lekke) regenjas was dan het enige wat erop zat. Maar op het moment dat ik stopte met oordelen over de regen en ‘m alleen nog maar waarnam, veranderde dat ellendige gevoel in ‘gewoon’  een gevoel. Recht op de fiets en hoofd uit de capuchon voel ik nu de regendruppels langs mijn gezicht glijden. Met een beetje een pittige bui glijden ze ook wel eens langs mijn benen mijn schoenen in. Als ik er niet aan denk hoe vies dat straks is als ik ga lopen (en aan mijn schoenen ga ruiken), is dat eigenlijk best een grappig gevoel. 

 

Als ik mindful door de regen fiets zijn regendruppels ineens niet meer vervelend, maar zijn ze gewoon. Mijn natte kleren zijn niet meer vies, maar gewoon nat. Mijn humeur keldert niet naar het vriespunt, maar blijft hetzelfde of verbetert zelfs een beetje (een bijproduct van die opmerkzaamheid jegens die kietelende regendruppels). En eenmaal thuis gekomen gaan de natte kleren in de wasmachine (die draait toch wel) en de natte kinderen in bad (ook nu ze niet meer nat zijn omdat ze prinsheerlijk onder de regenhuif van de bakfiets zaten). Want ja, lekker in bad doet altijd goed. 

 

Prima seizoen eigenlijk, de herfst!

 

-@mi psychologie